Just a little lovestory...
Finsters, zin in je leven - gesprekspraktijk en projecten
RSS Volgen Fan worden

Recente posts

Finsters wordt Fjoer!
Verslaafd aan de ander
Kennismakingsworkshop PRI op 23 november!
We zijn (meestal) bang voor wat al lang geweest is....
Onze Liefde

Categorieën

Actie!
Activiteiten
destructieve emoties
Ervaringsverhalen
Finsters in verbinding
In de etalage
In gesprek
Interessante vragen
Symbolen
Toeval
Zin in je leven

Archief

juni 2017
november 2016
september 2016
november 2015
september 2015
februari 2014
juli 2013
december 2012
oktober 2012
april 2012
maart 2012
januari 2012
december 2011
november 2011
oktober 2011
september 2011

Mogelijk gemaakt door

It Finsterbank

Just a little lovestory...

 
Hoe komen schrijvers toch aan hun verhalen?, vragen vrienden en bekenden me geregeld als ze weten dat ik ook schrijf. Ik weet niet hoe andere schrijvers dat doen en ben daar eigenlijk ook wel benieuwd naar. Of we op elkaar lijken of juist een heel eigen stijl hebben in het vinden van stof en het woorden geven daaraan. Dat laatste rolt bij mij nog niet eens automatisch achter het eerste aan, want het vinden van een onderwerp, of het gevonden worden dóór een onderwerp, gebeurt juist in een gebied van mezelf wat niet het meest met woorden en logisch redeneren te maken heeft.
               Gericht zoeken heeft bij mij geen zin. Wat dat betreft is het net als met de liefde - er zijn ongetwijfelde mensen die veel hebben aan websites en speeddating, mensen die bewust afgaan op gemeenschappelijke kenmerken, grote borsten en wel of geen spierballen, maar bij mij werkt dat dus niet. Ik laat me overvallen, verrassen, volstromen met en warmworden door iets dat me raakt en ooit een verhaal zou kunnen worden. Juist dat niet-verwachten dat het komt, het niet-wachten op, geeft de ruimte om het te ervaren voor wat het werkelijk is. In een soort aftastende dialoog vind ik dan vervolgens uit met wat voor materiaal ik eigenlijk te maken heb. Misschien blijkt het klei te zijn, waarmee ik al eerder heb gewerkt, misschien ook is het metaal: een op het eerste gezicht niet zo aanlokkelijke grondstof voor mij. Omdat het onbekend is, omdat er scherpe randen aan zitten, het mij snijden kan. Maar als ik het verken zoals ik hierboven beschreef, borrelen er vaak mogelijkheden in me op om er wat van te maken, er wat van te leren en misschien ook zelf wat metaliger te worden…
 
Eigenlijk verschilt dit niet zoveel van de manier waarop ik met cliënten in gesprek ga: ik wil me laten raken, zonder dat ik op voorhand al allerlei oordelen of methoden tussen jou en mij in plaats. Ik wil samen zoeken waaruit jouw verhaal bestaat en wat het mij, maar vooral ook jouzelf mee kan geven voor de toekomst…
 

0 Reacties op Just a little lovestory...:

Comments RSS

Voeg een reactie toe:

Je naam:
E-mailadres: (vereist)
Website:
Reactie:
Maak je tekst groter, vetgedrukt, schuingedrukt en meer met HTML tags. Zo werkt het.
Post Comment
Website Builder
mogelijk gemaakt
door Vistaprint